Uwielbiam, kiedy kobiety,
które noszą się z klasą,
wręczają mi sonety.
Z podtekstów całą masą.
Bo, Szekspir, dajmy na to,
Ten właśnie, znad Avonu.
wymyślał w każde lato,
sonet, idąc do domu.
Jesienią też się sprężał,
dodam, męczył się bardzo.
i mając na sercu ciężar,
sonety tworzył twardo.
Zimą waży je lekce,
bo inkaust mu się mroził.
Więc po izdebce drepce,
i modli się do Bozi.
Na wiosnę chęć mu urasta,
sonet sonetem pogania.
Niejedna zacna niewiasta,
czyta je, zamiast spania.
Pisał czasem pod gazem,
przejęty bardzo very!
Napisał wszystkich razem
ze sto pięćdziesiąt cztery.
Dlatego czytaj sonety,
Czyś stary, czyżeś młody.
czy mądryś, czy żonaty.
Dodadzą Ci urody!!!