Zamiast oglądać polo disco
i „Wiadomości” pasków czar,
pomóż staruszce, boć jest ślisko,
masz przecież altruizmu dar!
Za oknem trwa listopad dżdżysty.
Choć ciepły jak na porę roku.
Z kąpieli pian wychodzę czysty
Covida bojąc się amoku.
Króciutki utworek wymyślony na rolkach wśród opadających liści.
Fraszka jest dla mnie zjawiskiem ponadczasowym. W powodzi mętnych dyskusji jawi się jako forpoczta rozumu i lapidarności.
Wierszyk okolicznościowy z okazji zniesienia obowiązku noszenia masek. To prawie jak zburzenie Bastylii. A ja mam wątpliwości…