Czas podsumowania, czyli resume, przychodzi nie tylko pod koniec roku, ale także na pewnym etapie życia.
Gdy jesteś już w podeszłym wieku,
przychodzi bracie czas refleksji.
I myślisz sobie – eh! Człowieku!
Żyj tak, by nie paść w apopleksji…
Weź ciepły koc, nie słuchaj Jarre’a.
Zapomnij już o wieku kwiecie!
Szaleństwom krzyknij gromko – nara!
By się nie zbłaźnić przy kobiecie ?.
Na Księżyc raczej cię nie wyślą,
chyba, że zrobi to Morfeusz.
Czas się pożegnać już z tą myślą!
Do sennych marzeń lot ten przełóż.
Wypraw zbyt długich nie przedsiębierz,
na Czarny Ląd nie biegnij solo.
Bo może wsadzić cię pod pręgierz
ZUS, zatroskany twoja dolą!
Nie nadwyrężaj się wierszami,
gdyż rym źle stymuluje trzustkę.
Ci, co czytają, wiedzą sami,
kiedy im zechcesz wpychać pustkę 🙂
Lecz nie narzekaj i nie marudź,
nie stękaj i nie kwękaj stale.
Żale do losu sobie daruj.
Żyj pełnią życia, pchaj je dalej!!!
Myślę, że słowo „resume”, jako francuskie powoli wychodzi z użycia. Ale ja postanowiłem nadal używać takich słów ku ogólnemu pożytkowi! Używam też wielu inych slów, o czym możecie przekonać się np.: w „Odzie do pedałów”. To też rodzaj resume 🙂