Piszę sobie panegiryk.
Primo. Jestem dobry liryk,
humorysta i satyryk.
Rzucam się w poezji wiry.
Drugo. Słowa łączę zgrabnie.
Znając sens, co leży na dnie.
Tak, by brzmiały dość powabnie,
zanim ogrom pochwał padnie.
Tertio. Temat każdy czuję.
Czego innym tak brakuje.
Piękne wiersze moje snuję.
Zbędną treścią w nich nie truję.
Quarto. Walę z mostu prosto.
Szczera prawda jest mi siostrą.
Lubię coś pokazać ostro!
Bom jawności jest apostoł.
Quinto, sexto et septimo.
Wiersze moje w świecie słyną.
Podobają się dziewczynom.
Geniusz tego mój przyczyną.
A na koniec jeszcze o mnie.
Cóż, prowadzę się dość skromnie.
Nawet gdy się o mnie wspomnie,
mej skromności to nie pomnie!
Polecam mój „Poczet imion własnych”. Wystarczy kliknąć tytuł 🙂 A kto optuje za klasyką, to i dla niego okruchy: „Fraszki klasyczne”.